Μαντινάδες

2009-02-20T14:54:00.002+02:00

Τα χρόνια λιγοστεύουνε
το λάδι στο καντήλι,
μαύρα μαλλιά ψαρένουνε
μα δε ξεχνούνται φίλοι

Από τον Γιάννη τον Μπράβη από την Αρκαδία την άκουσα.

2009-02-19T21:27:00.002+02:00

Πολλά 'ναι τ' άστρα ουρανέ,
που χεις στην αγκαλιά σου,
ένα 'χω εγώ μα ξεπερνά
στη λάμψη τα δικά σου.

2008-07-10T14:17:00.002+03:00

Μια μαντινάδα που μου είπε ένας φίλος και είναι δική του
Κάψα γροικώ μα δε θωρώ
ποθές φωθιά να καίει
ειν' η καρδιά μου απου κεντά
και το όνομά τζη λέει
Του Μύρου του Αποστολάκη από τις Στάβιες Μονοφατσίου

2008-06-27T17:56:00.002+03:00

Οτι κι αν κάνει η καρδιά
ο νους τη κατευθύνει
αλλά φοβάται ο κερατάς
να πάρει την ευθύνη.
Την άκουσα στην εκπομπή του Γιώργη του Βιτώρου

2008-06-27T17:45:00.002+03:00

Και μετά από ένα "σύντομο" διάλειμμα στο οποίο εκλπήρωνα τις στρατιωτικές μου υποχρεώσεις, επανερχόμαστε

Που σμίγουνε οι δρόμοι μας
δεν έχω μάθει ακόμη
μα δεν θ' αφήσω αγύρευτο
στο κόσμο σταυροδρόμι
Επειδή δεν θυμάμαι από ποιον την άκουσα, θέλω την βοήθειά σας...

2007-09-27T09:15:00.000+02:00

Ο κόσμος δε με βάνει μπλιο
δε με χωρούν οι τόποι
γιατί θωρώ κι είναι ψηλά
πολύ μικροί αθρώποι
Γιώργος Μανωλιούδης

2007-07-30T10:56:00.000+03:00

Εγώ την πόρτα τση καρδιάς
τη σφιχτομανταλώνω
και μόνο εσένα το κλειδί
έδειξα που το χώνω
Μανώλης Κακλής

2007-07-23T11:23:00.000+03:00

Ήθελα να 'μουνα εγώ
η πρώτη σου η αγάπη
ποτέ να μην το γνώριζαν
τα μάτια σου το δάκρυ
Απο τον Μιχάλη Πετσάκη την πρωτάκουσα

2007-06-29T17:35:00.000+03:00

Το ξυπνητήρι τση χαράς
όπως κι αν το κουρδίσω
δε το θυμούμαι μια φορά
να παίξει να ξυπνήσω
Από το Γιάννη Θεοδωράκη

2007-06-26T10:49:00.000+03:00

Δώσε μου λίγο ουρανό
στον κόσμο του σεβντά σου
να γίνω αστέρι κι ας χαθώ
στην πρώτη πεθυμιά σου
Γιώργής Μανωλιούδης σε μια ζωντανή ηχογράφηση στον πρόγαμο κάποιας Ξένιας

2007-06-21T00:40:00.000+03:00

Τρίχα ψαρή στη κεφαλή
δεν είχα κοπελιά μου
κι εδα τα καλλιμέντα σου
ξάνοιξε στα μαλλιά μου
Μανώλης Αλεξάκης

2007-06-16T22:19:00.000+03:00

Βρείτε μου έναν άνθρωπο
να τα χει λύσει όλα
γιατι εγώ δεν τα 'λυσα
μα δεν με νοιάζει κιόλα
Την άκουσα από τον κύριο εδώ

2007-06-16T22:08:00.000+03:00

Βάλε νερό στη χούφτα σου
κι όσο θα δεις να μείνει
είν' οι χαρές που αλλάργω σου
τώρα η ζωή μου δίνει
Και αυτή από κάτι χαρτιά που συμμαζεύω

2007-06-15T21:20:00.000+03:00

Με τα φτερά μου βγήκανε
πολλά πουλιά στα ύψη
έπεσα μα δε γύρισε
κανένα να ξανοίξει
Δεν θυμάμαι απο ποιον την άκουσα, τη βρήκα γραμμένη σε ενα χαρτί καθώς πετούσα παλιά πράγματα. Πάει καιρός που την έχω ακούσει.

2007-06-14T11:37:00.000+03:00

Μιας και ο σύντεκνος μου ο Γιώργης μου είπε οτι είναι από τις καλύτερες που έχω γράψει στον msn
Άμα δε δώσεις, μην ζητάς
μην έχεις απαιτήσεις
ποτέ δε βγάνει η βιόλα ανθό
αν δεν τηνε ποτίσεις
Μανώλης Αλεξάκης

2007-06-12T15:02:00.000+03:00

Ήλιος καυτός η σκέψη σου
κι ειν' η καρδιά μου χιόνι
και κάθε που σε θυμηθώ
ένα κομμάτι λιώνει
Μιχάλης Αλεφαντινός

2007-06-11T21:31:00.000+03:00

Λένε πως είναι στσ' ουρανούς
αγγέλοι και πετούνε
μα εγώ συχνά τσι συναντώ
στη γη και περπατούνε
Γιώργης Στιβακτάκης

2007-06-10T13:55:00.000+03:00

Στάλα τη στάλα το νερό
το μάζευα για κείνη
και τώρα που διψώ εγώ
αυτή αλλού το δίνει
Από τον Γιάννη Θεοδωράκη στην εκπομπή του στον DREAM FM

2007-06-09T23:23:00.000+03:00

Δε ξαναφεύγω απ' το χωριό
γιατί στο μεσοστράτι
γιαγιαίρνει η σκέψη για να βρει
στσ' αγκάλες σου ραχάτι
Νικηφόρος Αεράκης

2007-06-09T12:18:00.000+03:00

Έμαθα ποιό 'ναι το σωστό
απ' τα δικά μου λάθη
ποιος είν' αυτός που έμαθε
χωρίς ποτέ να πάθει
Την άκουσα πριν λίγο από το Μιχάλη Σπυριδάκη από Αγίους Δέκα στην εκπομπή του Ζαχάρη Φραγκιαδάκη στο Melody FM

2007-06-08T15:05:00.000+03:00

Μια μαργαρίτα εμάδουνα
και στάθηκα στη μέση
στο τέλος δεν εσίμωσα
μη μ' απογοητεύσει
Νίκος Γωνιανάκης

2007-05-18T13:43:00.000+03:00

Φύλλα ξερά τα όνειρα
χάμε στη γη πεσμένα
σαν τον αέρα τα ριξε
η μοίρα μου ένα ένα
Μανώλης Αλεξάκης

2007-05-08T15:55:00.000+03:00

Ψυχομαχώ και δίπλα μου
μοιρολογάτε ο πόνος
γιατί ποθαίνει ο φίλος του
και θα 'πομείνει μόνος
Μεγάλος Μανώλης Αλεξάκης

2007-05-06T12:29:00.000+03:00

Μην έρχεσαι κάθε βραδυά
στ' ονείρου μου τη ζάλη
γιατί υποφέρω την αυγή
που μένω μόνος πάλι
Μιχάλης Αλεφαντινός

2007-05-06T12:13:00.000+03:00

Χωρίς εσένα η καρδιά
να σταματήσει πρέπει
δε τηνε θέλω να χτυπά
με το στανιό στο μπέτι
Από δισκογραφική δουλειά του Νεκτάριου Κλωστράκη

2007-04-29T10:24:00.000+03:00

Η μοίρα μου στοιχηματεί
οτι θα με ξεβγάλει
μα δε κατέχει φαίνεται
με ποιό 'χει να τα βάλει
Μανώλης Στεφανάκης

2007-04-25T11:27:00.000+02:00

Μόλις είπε ο Γαρυπαντώνης στο Melody FM
Στην πόρτα στέκει η χαρά
κάθε που θα περάσω
κι όμως δε μου 'πε μια φορά
έμπα να σε κεράσω

2007-04-24T22:40:00.000+02:00

Η αλήθεια ειναι οτι το 'χω παραμερίσει το blog. Λόγω φόρτου εργασίας δεν ακούω καινούριες μαντινάδες συχνά. Σήμερα άκουσα μια από τον Νίκο Μπιμπάκη που λέει
Να 'σουνα τση πηγής νερό
κι εγώ να 'μουνε χώμα
να σε θολώνω οντε πας
να γράνεις άλλο στόμα

2007-03-18T12:11:00.000+02:00

Μιας και σήμερα έχει γενέθλια ένας πολύ καλός φίλος, θα γράψω μια που είχα ακούσει πριν κάποια χρόνια αλλά δεν θυμάμαι απο ποιον
Ποιά μαντινάδα να σου πω
χρόνια πολλά να στείλω
που καμαρώνει η σκέψη μου
μόνο που σ' έχει φίλο

2007-03-14T23:31:00.000+02:00

Καιρό έχω να γράψω κάτι αλλά αυτό που άκουσα αξίζει πολύ..
Ο πλουσιότερος τση γης
είμαι και το πιστεύω
γιατι 'χω φίλους που έρχονται
όποτε τσι γυρεύω
Στέλιος Μπικάκης από μια ζωντανή ηχογράφηση

2007-01-31T00:06:00.001+02:00

31 Γενάρη 2007 σήμερα. Πριν από ακριβώς 16 χρόνια, στις 31 Γενάρη του 1991 πέθανε ο μεγαλύτερος λυράρης που γεννήθηκε ποτέ στην Κρήτη, ο Κώστας Μουντάκης. Αντί για μαντινάδα σήμερα αντιγράφω τους στίχους (ανήκουν στον Κωστή Φραγκούλη) του τραγουδιού του "Ο Θάνατος του Λυράρη".

Σε ενός λυράρη την αυλή εκόνεψεν ο Χάρος κι ανασηκώθει ο λυρατζής παλιό κρασί να φέρει, λες κι ήτο φίλος του ακριβός να τονε τραπεζώσει και ξεκρεμά τη λύρα ντου γλυκό σκοπό να αρχίσει λες κι ήτονε κάνας γλετζές να τονε ξεφαντώσει

-Άσε το δίσκο λυρατζή και κρέμασε τη λύρα φύλαξε το δοξάρι σου για δε ντο ξαναπιάνεις και κάτσε να χαζιρευτείς τα σκολινά σου βάλε γιατί σε παίρνω σύναυγα και πας στον κάτω κόσμο.

-Χάρε, α θέλεις, άφησ' με τη λύρα μου να πάρω απού μιλούν οι κόρδες τση και κλαίει ο καβαλάρης και τα γερακοκούδουνα του δοξαριού μου λένε, τ' απάνω κόσμου τσι χαρές, τση νιότης τα τσαλίμια, την ομορφιά των κοριτσιώ, τση λεβεδιάς τη χάρη και μιάς αγάπης μου παλιάς το κάνω βασιγιέτι, που μου διπλοπαράγγερνε τη λύρα μη ξεχάσω στον κάτω κόσμο όντε θα 'ρθω

-Δεν στην αφήνω ζάβαλε, καλλιά 'χω να τη σπάσεις γιατί με το δοξάρι σου σηκώνεις ποθαμένους και θ' αρχινήξεις κοντυλιές να ταραχίσεις τσ' άντρες να ξεμυαλίσεις κοπελιές να ξετρουμίσεις γέρους και θα πλανέψεις τα μωρά να κλαίνε για κανάκια και θα μισήσουν τα κελιά του Νάδη τα καστέλια κι ούλοι θα θένε να 'ρθουνε στον κόσμο τον απάνω.

2007-01-29T21:23:00.000+02:00

Μετά απο απουσία πολλών ημερών θυμήθηκα σήμερα μια μαντινάδα που είχα ακούσει απο τον Γιώργη Στιβακτάκη και λέει
Το να κατέχει ν' αγαπάς
είναι κι αυτό επιστήμη
άμα πληγώσεις μια καρδιά
φέρεις μεγάλη ευθύνη

2007-01-12T22:35:00.000+02:00

Και στ' όνειρο να δω χαρά
η μοίρα θα μανίσει
και με εφιάλτη το πρωί
θα 'ρθει να με ξυπνήσει
Μανώλης Αλεξάκης

2007-01-12T17:14:00.000+02:00

Η μαντινάδα των μαντινάδων κατα τη γνώμη μου
Δότης θα γίνω τση καρδιάς
να μη θαφτεί στο χώμα
να ζήσει αυτή να σ' αγαπά
κι ας είναι σ' άλλο σώμα
Από τον ένα και μοναδικό Μανώλη Αλεξάκη

2007-01-10T12:31:00.000+02:00

Αρτι ακουσθείσα....
Δανείζω σου τα μάτια μου
να δεις πως σε θωρούνε
να μη ρωτάς εδώ και κει
το πόσο σ' αγαπούνε
Μανώλης Στεφανάκης

2007-01-08T21:03:00.000+02:00

Δεν με φοβίζει ο θάνατος
άλλα 'ναι τα σπουδαία
το ν' αγαπάς να μη μπορείς
να διώξεις την ιδέα
Βασίλης Σταυρακάκης (Μια βραδιά στην Ερωφίλη)

2007-01-06T18:40:00.000+02:00

Στης μοίρας μου τη θάλασσα
ψαρεύω μέρα νύχτα
μα δε μπερδεύουνε χαρές
μόνο καϋμοί στα δίκτυα
Από κάποιο cd του Αλέκου Πολυχρονάκη

2007-01-05T15:37:00.000+02:00

Πετώντας κάποια παλιά χαρτιά στη δουλειά, βρήκα σημειωμένη πάνω μια μαντινάδα που προφανώς άκουσα και σημείωσα καθώς δούλευα κάποιες εβδομάδες πριν. Αν και δεν θυμάμαι από ποιον την άκουσα την παραθέτω:
Πολλές φορές αμφισβητώ
Θεέ μου την ύπαρξη σου
για δε μοιράζεις τσι χαρές
και τσι καϋμούς εξ' ίσου

2006-12-28T11:33:00.000+02:00

Η δεύτερη είναι του αποχωρισμού και λέει:
Φεύγω και σφίγγω την καρδιά
το δάκρυ μην προβάλει
και το κρατώ για τη χαρά
που θα βρεθούμε πάλι
(Μανώλης Αλεξάκης)

2006-12-28T11:30:00.000+02:00

Αναχωρώντας για τις πρωτοχρονιάτικες διακοπές θυμήθηκα δύο μαντινάδες που έχω ακούσει από τον Μανώλη Αλεξάκη. Η πρώτη λέει:
Ζω με την φαντασία μου
Πρωτοχρονιά μαζί της
κι ας μην μπορούν τα χέρια μου
να αγγίξουν το κορμί της

2006-12-27T19:23:00.000+02:00

Και συνεχίζω με μια που μόλις άκουσα
Να ταν ο μπέτης μου γυαλί
να βλεπες την καρδιά μου
το πως αλλάζουν οι παλμοί
αμα σε δω μπροστά μου
Από τον Ζαχάρη Φραγκιαδάκη στον Ερωτόκριτο FM

2006-12-27T19:17:00.000+02:00

Πρώτα να απαντήσω στην μαντινάδα που έσειλα χτες με μια παρόμοια
Με το να σμίγουμε συχνά
στ' ονείρου την πεζούλα
δεν μου φηκε στεγνή κλωστή
τσ' αγάπης η δροσούλα
Κι αυτή είναι από τον Βασίλη Σταυρακάκη στο Ξαθέρι

2006-12-26T21:12:00.000+02:00

Μια ακόμα μαντινάδα για σήμερα στο πνεύμα των ημερών
Σμύρνα δεν έχω, για χρυσό
ο οβολός δεν φτάνει
μα την καρδιά μου αν χρειαστεί
κάνω για σε λιβάνι
Ρωτήστε τον Γιώργο Βιτώρο για το δημιουργό της

2006-12-26T16:20:00.000+02:00

Μιας και δεν άκουσα σήμερα κάτι αξιόλογο καινούριο, θυμήθηκα μια μαντινάδα από το δίσκο "Μια βραδυα στην ερωφίλη" των αδερφών Σταυρακάκη που λέει:
Την ώρα που στον ουρανό
κάνει η σελήνη βόλτα,
έρχεται εκείνη και χτυπά
τση σκέψης μου την πόρτα

2006-12-25T21:45:00.000+02:00

Ξεκινάω λοιπόν με μια που άκουσα σήμερα το πρωί σε Χριστουγεννιάτικη εκπομπή ραδιοφωνικου σταθμού και λέει:
Μοιράζει βασιλόπιτα
κάθε χρονιά η μοίρα
μα δε θυμούμαι τση χαράς
ποτέ φλουρί να πήρα.
Την άκουσα από τον Γιάννη Μακρυδάκη

2006-12-25T21:33:00.000+02:00

Μου ήρθε μια πολύ ωραία ιδέα σήμερα. Ακούω μερικές φορές καταπληκτικές μαντινάδες οι οποίες δεν είναι ευρέως γνωστές και χάνονται.... Ως τώρα τις έγραφα σε ένα πρόχειρο χαρτί που έβρισκα μπροστά μου. Σκέφτηκα σήμερα οτι θα ταν ωραία να τις "bloggάρω". Στόχος μου δεν είναι να φτιάξω ενα site με πάρα πολλές μαντινάδες όσο με μαντινάδες που τις ακούς και θαυμάζεις τον δημιουργό τους... Για τον λόγο αυτό θα παραθέτω και το όνομα του ατόμου από τον οποίο άκουσα την συγκεκριμένη μαντινάδα αν δεν γνωρίζω το όνομα του δημιουργού της.